Het kan nog zoveel mooier, de ideeën
gps-themaroutes
brugwachtershuisje bij de appelmarktbrug
activiteiten appelmarkt
mozaďekbanken
straattheater (te water)
duizend zonnebloemen
GPS-themaroutes
Schiedam anders en interactief beleven !
Dat kan door aan de stad een moderne, verrassende en vooral avontuurlijke speurtocht toe te voegen.
Middels satellietnavigatie is het mogelijk verschillende routes aan te bieden, die lopend, per step, per boot of per fiets zijn af te leggen.
De routes zijn in thema’s samen te stellen : Cultuur, historie, culinair, winkels, puzzeltocht en dergelijke.
Het is heel wel mogelijk Schiedamse ondernemers bij de routes te betrekken.
Verder kunnen de routes ook eenvoudig worden veranderd en/of op maat worden gemaakt ter gelegenheid van evenementen als
DOEK!, Wonen met Kunst, Molendagen en dergelijke.
Het is een uitstekend middel voor de stad om actuele promotie te (blijven) maken.
Niet alleen toeristen, maar ook nieuwsgierige stadsgenoten en evenementenbezoekers kunnen hier een hoop plezier van beleven.
Brugwachtershuisje bij de Appelmarktbrug
Oudere Schiedammers herinneren het zich nog: het fraaie brugwachtershuisje bij de Appelmarktbrug.
Helaas is dit midden jaren vijftig in de vorige eeuw afgedankt en kort daarna bovendien afgebroken.
Voor het historische beeld van de Appelmarkt en de Appelmarktbrug
zou het mooi zijn om dit brugwachtershuisje te herbouwen.
Wellicht zou het kunnen functioneren als “druppelkot” van het Gedistilleerd Museum, waarbij voorbijgangers en
toeristen een drupje van één van de vele beroemde Schiedamse producten kunnen proeven.
Het zou ook een dependance kunnen worden van de souvenirwinkel, of kunnen dienen als informatiepunt voor touristen.
Activiteiten op de Appelmarkt
Voor mensen die een dag in Schiedam willen doorbrengen, is de Appelmarkt is een zeer geschikte locatie.
De Appelmarkt is de toegangspoort van de Hoogstraat naar het historische havengebied, is centraal gelegen,
goed bereikbaar en tevens een voetgangersgebied. Het is dan natuurlijk wel de bedoeling, dat er ook iets gebeurt!
Activiteiten voor en door Schiedammers!
Sport, spel, dans, muziek, creativiteit, kunst, culinair, literatuur, poëzie, mode,
ambachten... hiervoor kan bijvoorbeeld het verenigingsleven en de middenstand worden benaderd.
Maar ook scholen, kunstenaars, hobbyclubs en verzamelaars kunnen zich met evenementen in de schijnwerpers plaatsen.
Dit zouden laagdrempelige activiteiten moeten worden, die ook de betrokkenheid van de deelnemers, organisaties
en het publiek bij het gebied zouden moeten verhogen.
De zaterdagen en de woensdagmiddagen lenen zich hier uitstekend voor.
Stukje bij beetje: De Mozaďekbanken.
Een verrassende route van mozaďekbanken door de stad.
Vanaf het station Schiedam Centrum naar de Appelmarkt.
Zo moeten de mozaďkbanken een originele wegwijzer voor de wandelaar/toerist zijn
langs mooie plekjes, naar het historische centrum van Schiedam. De bankjes geven de looprichting aan
en vormen tevens een uitrust- en
genietmogelijkheid (Je kunt even het geluk ervaren, door op de scherven plaats te nemen).
De techniek van het mozaďek staat symbool voor de wederopbouw van de afbrokkelende oude stad in een vorm
die niet zo vergankelijk is: met oude scherven wordt iets nieuws en blijvends gemaakt.
Op deze orginele manier kunnen mensen stilstaan (zitten) bij de mooie plekjes in de stad.
In de banken kunnen allerlei scherven worden verwerkt, zoals historische tegels uit panden of delfts blauw.
Te denken valt aan thema’s die te maken kunnen hebben met de plek of het gebied waar ze staan
(bv Appelbankje op de Appelmarkt of een flessenbank bij de glasfabriek).
Dit bankenidee leent zich uitstekend voor samenwerkingsprojecten met onder andere scholen en bewoners.
Daarnaast is sponsoring van een of meer banken heel goed mogelijk middels adoptie door bijvoorbeeld het bedrijfsleven.
Straattheater (te water)
Straattheater trekt vooral veel publiek omdat het heel erg leuk is. Daarbij is straattheater beweeglijk: het trekt voor je
het weet de hele stad door. In Schiedam ontbreekt het echter op de activiteitenkalender.
De historische omgeving van de Appelmarkt en de Appelmarktbrug en het water van de Lange Haven nodigt uit tot bijzondere
en op maat gesneden theateracts. Het moet mogelijk zijn om in Schiedam een straattheater traditie op poten te zetten.
Om te beginnen met jongleurs, acrobaten, vuurspuwers, mimespelers en muzikanten.
En vervolgens met bijzonder theater: op straat, in en op het water en op bruggen. Met Schiedamse thema's zoals
jenever, vuurwater, molens, en de geschiedenis van de stad.
Straattheater kan ook openingsceremonies van evenementen opsieren. En misschien kan er gebruik gemaakt worden van een
mascotte van de stad, die telkens opduikt en een rol speelt bij belangrijke momenten in Schiedam (Proosje?..??).
Het verhaal van het toverstokje en de 1000 zonnebloemen
Heel lang geleden huppelde er een klein meisje over de Appelmarktbrug.
Het was midden in de winter, er lag sneeuw en het was koud.
Maar daar had zij geen last van. Zij voelde geen kou.
Ze was zojuist bij de oude molenaar op de hoek geweest en die had haar
leren toveren met een echt toverstokje.
Hij had haar een geheime toverspreuk geleerd en die moest ze goed onthouden.
De spreuk ging zo:
 Zolang de wieken draaien
Geholpen door de wind
Kan ik nu gaan toveren
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
En nu werd het heel ingewikkeld want toveren is echt niet eenvoudig.
De laatste zin moest ze zelf bedenken en het laatste woord moet rijmen op”wind”
Ze piekerde en piekerde en ineens had ze iets bedacht.
Voorzichtig haalde ze het houten stokje te voorschijn, ze trok een plechtig gezicht
en terwijl ze met het stokje rondjes draaide, net zoals de wieken van de molen begon
ze met toveren.
Zolang de wieken draaien
Geholpen door de wind
Kan ik nu gaan toveren
Dat ik een stuiver vind!
Vol verwachting keek ze om zich heen, ze zocht overal, maar nee hoor. Geen stuiver
Een beetje teleurgesteld liep ze verder. Wat had ze fout gedaan.Vind rijmt toch op wind.
Stom toverstokje!
Doordat ze inmiddels ijskoude handen had gekregen liet ze het stokje vallen in de sneeuw en toen ze het weer oppakte
zag ze op die plek in de sneeuw iets glinsteren……
Ja hoor daar lag een stuiver! Ze pakte de stuiver, stopte die veilig weg in haar manteltje en ze huppelde dolblij over
de Appelmarkt naar huis. Ze zong luidkeels: ''ik kan toveren, ik kan toveren!''.
Ineens hoorde ze iemand hard lachen. ''HA HA HA HA Jij kan helemaal niet toveren...''
Het was Proosje die zo hard moest lachen dat de jeneverton waarin hij woonde stond te schudden.
''Hoi Proosje, geloof me ik heb leren toveren.''
''Laat maar eens wat zien dan'', zei Proosje nog steeds lachend.
Het meisje begon een beetje nijdig te worden op Proosje omdat hij haar niet wilde geloven en als kleine meisjes
nijdig worden pas dan maar op.
Ze liet vol trots haar toverstok zien en keek Proosje uitdagend aan: ''Zeg maar wat ik moet toveren!''.
''Dat is toch geen toverstok, dat is een houten tafelpoot'' zei Proosje.
''Maar o.k, tover maar wat zonnebloemen hier aan de haven''. En weer lag hij helemaal in een deuk.
Het meisje pakte haar toverstokje en begon:
Zolang de wieken draaien
Geholpen door de wind
Kan ik nu gaan toveren
Dat jij hier 1000 zonnebloemen vindt!
''Duizend nog wel,'' Proosje gierde het nu uit,
''nou waar zijn die duizend zonnebloemen nu?'' vroeg hij.
Het meisje werd nu heel boos, ze zou Proosje wel even een lesje leren en ze begon opnieuw:
Zolang de wieken draaien
Geholpen door de wind
Kan ik nu gaan toveren
Dat jij hier 1000 zonnebloemen vindt!
en kattig voegde ze hier aan toe:
En jij zult nu gaan slapen,
mijn ongelovige vrind!
En jij zult pas ontwaken
Als jij hier 1000 zonnebloemen vindt.
Nu lachtte Proosje niet meer, hij was ineens doodmoe en begon te gapen.
''Welterusten Proosje'', zei het meisje nog en ze holde naar huis.
Proosje hoorde haar niet meer want hij was in slaap gevallen.
Toen het meisje thuis kwam vertelde ze het hele verhaal aan haar moeder,
die dolgelukkig was met de stuiver, want het waren moeilijke tijden.
''Je bent een echt gelukskind, dat je zomaar een stuiver hebt gevonden,'' zei moeder vertederd
''maar meisje toch, al kan je nog zo goed toveren
zonnebloemen groeien niet in de winter, zonnebloemen houden van de zon.''
''Nog even geduld Proosje'' dacht het meisje, ''tot de zomer zal je blijven slapen.''.
Diezelfde avond zaten vader en moeder nog even dicht bij de kachel.
Vader had ook de houten tafelpoot van het meisje op het vuur gegooid,
want het was erg koud in huis en veel geld om te stoken hadden ze niet.
En terwijl het houten 'toverstokje' langzaam opbrandde, liep er een dronkaard te zwalken
over de Lange Haven. Het sneeuwde en hij zag geen hand voor ogen.
Zo kwam het dat hij tegen de jeneverton aanviel waar Proosje in lag te slapen.
De ton begon te rollen,viel in het water en zonk naar de bodem.
De volgende morgen was het meisje heel verdrietig omdat haar toverstokje weg was.
Want ook al werd het straks zomer, zonder dit stokje kon zij geen zonnebloemen toveren.
Iedere dag liep ze even naar de Appelmarktbrug op zoek naar Proosje.
Ze heeft hem nooit meer teruggezien.
Op haar 18e trouwde ze met de zoon van de molenaar. Ze kregen 7 kinderen en leefden nog lang en gelukkig.
En Proosje ??…
Die ligt nog altijd betoverd in diepe slaap in zijn jeneverton op de bodem van de Lange Haven
en wacht al jáááren op de dag dat hij daar 1000 zonnebloemen ziet weerspiegelen in het water.
Als je op de Appelmarktbrug staat en je luistert heel goed
dan hoor je hem soms praten in zijn slaap.
Heel diep vanuit het water hoor je hem mompelen:
''. . . . d u i z e n d . . . z o n n e b l o e m e n . . . .''
|
|
|
|
home
